Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Badania J. A. Samari i badania N. S. Lejtesa

Indywidualny styl rozumiemy w naszej pracy jako najskuteczniejszy sposób przystosowania się jednostek o różnych właściwościach układu nerwowego i temperamentu do wymogów takiej czy innej działalności. Po raz pierwszy pojęcie indywidualnego stylu sformułowane zostało w takim rozumieniu przez W. S. Mierlina, a następnie opracowane wespół z J. A. Klimowem w szeregu badań z zakresu psychologii pracy, pracy szkolnej i sportu.

Na gruncie psychologii radzieckiej przed badaniami W. S. Mierlina, J. A. Klimowa i ich współpracowników problemowi i Niekotoryje obusłowlennyje siłoj wozbużdienija faktory indiwidu- alnogo stila w uczebnoj diejatielnosti starszekłassnikow. W: Tipologi- czeskije issledowanija po psichołogii licznosti. T. 48, wyp. 4. Pierm 1967, UOOP i PGPI, s. 104 – 135 (przyp. red.).

J. A. Samaria, który badał właściwości pracy umysłowej uczniów klas wyższych, stylem ich działania nazywa system najbardziej racjonalnych metod i sposobów organizowania sobie samodzielnej pracy. Stopień racjonalności, efektywności stylu zależy od stosunku ucznia do nauki i od posiadanych przez niego wiadomości, umiejętności i nawyków właściwej organizacji swego działania.

Również badania N. S. Lejtesa dotyczą indywidualnych właściwości przejawiających się w uczeniu się uczniów klas wyższych. Swoistość dynamiki przebiegu procesów umysłowych oraz różnice w metodach i sposobach wykonywania zadań są w tej pracy bezpośrednio wiązane z właściwościami temperamentu.

Niewątpliwie, nie można rozpatrywać stylu działania w oderwaniu od cech i ukierunkowania osobowości. Pozytywny stosunek do działania jest warunkiem koniecznym kształtowania się stylu, jest bodźcem do poszukiwania takich sytuacji i takiej organizacji pracy, które w sposób najbardziej skuteczny umożliwią człowiekowi wykorzystanie właściwych mu sposobów i form reagowania.

Powstanie stylu działania nie jest również możliwe bez odpowiednich wiadomości, umiejętności i nawyków. Aby spośród wielu metod i sposobów rozwiązania zadania człowiek był w stanie wybrać metodę odpowiadającą jego indywidualnym właściwościom, powinien mieć różnorodne nawyki, powinien mieć z czego wybierać.

W tym kontekście problem zindywidualizowanego traktowania uczniów polega na tym, aby w porę i w sposób właściwy ujawnić odchylenia w postawach uczniów wobec nauki, braki w ich wiadomościach, by móc możliwie jalf najszybciej usunąć te niedociągnięcia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.