Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Badania J. Różyckiej

Interesujące badania przeprowadziła J. Różycka (1971) nad wpływem posiadanego obrazu starości na zachowanie się w okresie wchodzenia w okres starzenia się. Badania dotyczyły 63 kobiet w wieku 60-70 lat. Autorka starała się poznać w każdym przypadku treść schematów starzenia się i starości oraz dokonała analizy aktywności i zainteresowań poszczególnych osób w zakresie różnych dziedzin życia. Różycka wyodrębniła „pole” własnego ubioru, własnego wyglądu, życia towarzyskiego, życia kulturalnego i naukowego, pole zajęć typu hobby oraz pole życia domowego. Niektóre z badanych – tworzące grupę pierwszą – charakteryzując starość wskazywały tak cechy negatywne, jak i pozytywne tego okresu życia. Kobiety zaliczone do grupy drugiej skłaniały się, ogólnie ujmując, do oceny negatywnej. Pozostałe, stanowiące grupę trzecią, posiadały obraz starości wybitnie negatywny, „bardzo pejoratywny”, jak go nazywa Różycka.

Otóż ten właśnie schemat starości okazał się charakterystyczny dla dwóch grup kobiet. Dla tych, które przejawiały znaczną aktywność na różnych polach i zachowywały styl życia właściwy człowiekowi młodemu, starając się „za wszelką cenę” oddalić starość widzianą jako. tragiczny, schyłkowy okres życia. Podobny stereotyp starości, a więc również skrajnie negatywny, występował u kobiet o „zachowaniu starym”: były to kobiety mało aktywne, nie dbające o swój wygląd, unikające towarzystwa i przejawiające postawę rezygnacyjną wobec wielu dziedzin życia. Sądząc po ich zachowaniu sprawiały wrażenie osób starych, co nie odpowiadało ich wiekowi biologicznemu.

Zarówno u kobiet zaliczonych do grupy o „zachowaniu młodym”, jak i o „zachowaniu starym” występowało, na ogół, wyraźne nastawienie lękowe. W pierwszym przypadku łączyło się ono z poczuciem zagrożenia i pozostawało w związku z niknięciem szans na oddalenie starości i utrzymanie dotychczasowego stylu życia. Kobiety o „zachowaniu starym” przejawiały nastawienie lękowe i przygnębienie wynikające z przeświadczenia, że starość stała się ich udziałem i że „są w wieku, w którym nic już nie warto”.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.