Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Badania przeprowadzane przez Sheldona – kontynuacja

Pomiary fizyczne pozwalają uzyskać dla każdego z trzech komponentów nie tylko ogólny wynik: dostarczają one także ocen tych komponentów dla pięciu różnych obszarów ciała: głowa – szyja, tułów – pierś, ręce, tułów – brzuch oraz nogi. Pełny opis procesu określania typu somatycznego znajduje się w pracy Sheldona Atlas of men (1954), zawierającej reprezentatywne fotografie typów somatycznych – ponad 1000 mężczyzn, które zaczerpnięto z ogólnej próbki 46 tysięcy fotografii.

Aczkolwiek skonstruowanie maszyny do obliczania typu somatycznego pozwoliło zademonstrować obiektywność tego podejścia, to jednak Sheldon uznał, że taki sposób określania typu somatycznego jest zbyt powolny, mechaniczny i sztywny. W procedurze najczęściej stosowanej w praktyce pierwszy krok polega na skorzystaniu z tabel, które podają rozkład znanych typów somatycznych dla różnych wskaźników, uzyskanych w wyniku podzielenia wzrostu osoby badanej przez pierwiastek sześcienny z jej wagi. Tabele te są opracowane dla grup wieku od lat 18 do 65 w przedziałach co 5 lat. Jeśli więc znamy wzrost danej osoby, jej wagę i wiek, to możemy zajrzeć do odpowiedniej tabeli, w której znajdziemy niewielką liczbę typów somatycznych (zwykle nie więcej niż 4 czy 5) wskazanych jako najbardziej typowe. Następnie można wybrać najodpowiedniejszy typ somatyczny analizując rzeczywiste pomiary ciała lub po prostu na podstawie obejrzenia osoby badanej. Ten proces oglądu wzrokowego można ułatwić korzystając ze zbioru fotografii zamieszczonych w Atlas of men, w którym zdjęcia są tak dogodnie uporządkowane, że można szybko odnaleźć fotografie każdego poszukiwanego typu somatycznego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.