Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Brak jednolitej teorii przy hamowaniu retroaktywnym

Na podstawie omówionych wyżej wyników eksperymentalnych badań psychologicznych nad hamowaniem retroaktywnym możemy stwierdzić, że uczenie się zadania B po uprzednim wyuczeniu się zadania A jest wyraźną, uchwytną i-dającą się kontrolować przyczyną zapominania. To, w jakim stopniu uczenie się materiału B osłabia stopień zapamiętania materiału A, zależy od wielu czynników. W rozdziale niniejszym staraliśmy się crmówić tylko te spośród nich, których wpływ na siłę hamowania retroaktywnego został stwierdzony eksperymentalnie.

Już nawet tak skrótowo potraktowany przegląd badanych zależności wskazuje, że wpływ poszczególnych zmiennych na wyniki uzyskiwane przy pomiarze zapamiętania materiału początkowego nie został definitywnie zbadany. Dotyczy to nawet takich zależności, które były przedmiotem wielu prac, jak np. zależności hamowania retroaktywnego od podobieństwa między materiałem początkowym a interpolowanym, od stopnia opanowania materiału interpolowanego oraz od ilości wyuczonego materiału początkowego. W kilku ośrodkach psychologicznych śledzi się, czy prawidłowości obserwowane przy pomiarach pamięci długoterminowej występują również w pamięci krótkoterminowej, gdy materiał nie jest jeszcze utrwalony (Berlyne 1966, Budohoską, 1967: Budohoską i Sierpińska, 1970: Conrad, 1964: Crawford, Hunt, Reale, 1966: Keppel, 1966: Klein- smith i Kapłan, 1963: Melton, 1967: Murdock, 1965: Norman, 1965: Steffy i Reiksen, 1965). Dalsze badania prowadzone w tym kierunku pozwolą, być może, wyjaśnić brak zgodności pomiędzy wynikami otrzymywanymi przez różnych badaczy, jak również lepiej zrozumieć mechanizm hamowania retroaktywnego. Wyniki badań, pomimo niejednokrotnie stwierdzonej niezgodności, uprawniają nas jednak do sformułowania pewnych uogólnień. Wydaje się, że we wszystkich przedstawionych eksperymentach izolacja kolejno przyswajanych materiałów była czynnikiem decydującym o stopniu hamowania retroaktywnego, zmniejszając interferujące działanie czynności interpolowanej. Materiał początkowy można odizolować od materiału interpolowanego, jeśli stopień podobieństwa między oboma zastosowanymi materiałami jest stosunkowo niski, a stopień wyuczenia się każdego z nich różny oraz, jeśli stosuje się odmienne metody uczenia się każdego z tych materiałów, jak również zwiększa odstęp czasu dzielący ich uczenie się.

Konsekwencją często obserwowanej niezgodności wyników otrzymywanych w badaniu hamowania retroaktywnego jest brak jednolitej teorii, która by obejmowała ogół stwierdzonych zależności. Dla ich wyjaśnienia sformułowano też kilka hipotez, z których każda pomaga zrozumieć w jakimś stopniu jedno z najbardziej powszechnie występujących zjawisk psychicznych, jakim jest zapominanie (Budohoska, 1967).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.