Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

CHWILOWE WZORY ZACHOWANIA

SZAŁ. Uleganie chwilowym wzorom jest formą ekspresywnych zachowań masowych. Dwie odmiany są tu szczególnie godne uwagi: „szał” i moda. „Szał” (fad) to forma zachowania, jakiej z entuzjazmem oddaje się duża liczba ludzi w stosunkowo krótkim czasie. Zazwyczaj ludzie traktują „szał” jako rozrywkę. W ostatnich latach pojawiło się i przeminęło wiele „szałów”: np. hula-hoop, kostka Rubika, taniec disco i szmaciane lalki. Klapp (1969) uważa, że „szał” pozwala na podkreślenie własnej tożsamości i indywidualności. Nic dziwnego zatem, że „szały” są powszechne wśród młodzieży, która formuje swoją osobowość. Pogląd ten nie bierze jednak pod uwagę możliwości utraty indywidualności na skutek ulegania „szałom”, czyli robienia tego, co wielu innych ludzi.

Po pewnym czasie większość ludzi uznaje „szał” za nudny i przestaje mu ulegać. Na przykład: chociaż wciąż są dzieci, które domagają się szmacianych lalek i bawią się w hula-hoop, przedmioty te nie wywołują już takiego zainteresowania jak dawniej.

MODA. Moda to szczególny styl zachowania lub wyglądu, popularny w danym czasie. Moda trwa dłużej niż „szał” i jest wytworem nacisku, jaki nowoczesne społeczeństwo kładzie na zmiany. Stabilne, tradycyjne społeczeństwa uważają modę za niekonieczne, a nawet niepożądane zjawisko.

Modę często kreuje się w celach komercyjnych: moda zwiększa sprzedaż. Nowy styl ubierania się sprawia, że ludzie pozbywają się starej odzieży i kupują nową. Nowe style fryzur stwarzają zapotrzebowanie na produkty i usługi fryzjerskie, które zapewniają uzyskanie „nowego wyglądu” (new look).

Nie każda moda ma podłoże ekonomiczne, niektóre wiążą się ze statusem społecznym. Zmiana sposobu zachowania zgodnie z jego najnowszą formą (np. naśladowanie sposobu mówienia bohaterów modnego filmu) naznacza daną osobę jako członka grupy (patrz rozdz. 5) i podwyższa jej status społeczny. Moda odgrywa w życiu społecznym większą rolę niż „szał”, ponieważ odzwierciedla raczej ważne kwestie społeczne niż „przemijające kaprysy”. Uważa się, na przykład, że przejmowanie przez białą młodzież języka czarnych Amerykanów (w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiesiątych) było swoistym wyrazem solidarności z grupą dyskryminowaną.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.