Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Czas rozwiązywania poszczególnego zadania przez uczniów

Podstawowym wskaźnikiem skuteczności wykonania tego typu zadań był czas rozwiązywania poszczególnego zadania. Czas ten rejestrowano z dokładnością do jednej sekundy. Jednocześnie protokołowano przebieg doświadczenia. Wyniki analizowano jakościowo i ilościowo, obliczając współczynnik korelacji rangowej na podstawie wskaźników obu serii.

Wyniki badań w pierwszej serii eksperymentów wykazały, że niektóre osoby badane popełniały liczne błędy w operacjach umysłowych, robiły częste przerwy, zapominały wyników wykonywanych operacji. Na przykład niektórzy uczniowie IX i X klas podczas głośnego obliczania nie umieli właściwie pomnożyć 3-przez 8, 4 przez 6, dodać 320 do 18, 240 do 16 itd. Przy tym osoby badane zdawały sobie sprawę z niskiej wydajności swojej pracy, o czym świadczą ich komentarze: „Głowa już nie pracuje”, „Wyłączam się”, „Nie pamiętam, co mówię”, „Pracuję jak zepsuty automat” itd.

Z uwagi na to, że tego typu błędów i trudności prawie nie obserwowano w trakcie izolowanego wykonywania poszczególnych zadań umysłowych, ich przyczynę można upatrywać w sumowaniu się skoncentrowanych pobudzeń i przechodzeniu komórek kory mózgowej w stan hamowania pozakresowego. Im słabszy jest układ nerwowy, tym częściej powstaje faza hamowania pozakresowego i odpowiednio różnego rodzaju zakłócenia i zahamowania w pracy umysłowej. Częstotliwość ich powstania i szybkość przebiegu procesów restytucyjnych w komórkach korowych określają, naszym zdaniem, na równi z procesami zmęczenia, wydajność pracy umysłowej uczniów.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.