Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

„CZYNNIK WIEKU”

Różnice pomiędzy poziomem wykształcenia, stanem zdrowia bądź zainteresowaniami często zaciemniają obraz wpływu „czynnika wieku”. Właściwy wpływ wieku może być zatem ustalony dopiero wówczas, gdy wyeliminujemy wpływ wszystkich innych czynników. Wymaga to dużej staranności przy planowaniu eksperymentów i przy analizie statystycznej.

W psychologii wiek jest traktowany nie jako poje- dyncza zmienna, ale jako nośnik szeregu wzajemnie powiązanych wpływów. Psychologowie nie badają bowiem Skutków „czystego wieku”, ale zajmują się związkami między działaniem człowieka i jego zdolnościami a wiekiem chronologicznym. Psychologia starzenia się jest naturalnym rozszerzeniem psychologii rozwojowej. Dojrzewanie można odróżnić od skutków uczenia się i ćwiczenia, ponieważ pewne umiejętności, jak np. chodzenie lub liczenie, zależą od biologicznej i psychologicznej „gotowości” człowieka oraz od możliwości uczenia się. „Gotowość” człowieka jest niezbędnym warunkiem, aby mógł zachodzić proces uczenia się, ale proces ten nastąpi dopiero wówczas, gdy zaistnieją do tego odpowiednie możliwości. Podobne zależności występują w procesie starzenia się. Proces nieodwracalnej degeneracji biologicznej można czasem odróżnić od przejściowego pogorszenia się umiejętności z powodu braku ćwiczenia. Niestety nie prowadzono dotychczas systematycznych badań w celu ustalenia, w jakim stopniu w rezultacie ćwiczenia można uzyskać u ludzi starszych odnowienie (choćby częściowe) zdolności psychicznych, utraconych wskutek braku praktyki. W terapii zajęciowej i medycynie geriatrycznej stosuje się na przykład pewne zabiegi dla wzmocnienia działania mięśni u starszych pacjentów.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.