Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Dziecko w wieku niemowlęcym chętnie manipuluje klockami

Podobnie jak zabawę tematyczną, tak i zabawę konstrukcyjną można rozpatrywać od wielu różnych stron. Zależy ona od rodzaju doświadczeń dziecka, na jej rozwój zaś wpływają-w jeszcże większej mierze niż w zabawie tematycznej – warunki, w jakich się dziecko wychowuje. Materiał i narzędzia odgrywają bowiem przy czynnościach konstrukcyjnych główną rolę, a nie tylko pomocniczą–jak przedmioty w zabawie tematycznej. Dzieci,’ którym nie dostarcza się klocków czy ołówka, papieru i plasteliny, które nie mają okazji bawić się w piasku i w wodzie, którym nie daje się do ręki nożyczek lub innych narzędzi do majsterkowania z obawy, aby .się nie skaleczyły-nie rozwijają w porę swych możliwości w zakresie czynności konstrukcyjnych i technicznych.

A oto jak przedstawiają się początki zabaw konstrukcyjnych małego dziecka. Dziecko w wieku niemowlęcym chętnie manipuluje klockami. Najpierw chwyta klocki, potem je obmacuje, postukuje nimi, przekłada z rączki do rączki, rzuca, wkłada je do większych naczyń i wyjmuje. Pod koniec pierwszego i na początku 2 r.ż. – dziecko zaczyna piętrzyć klocki, tzn. ustawiać je jeden na drugim. „Wieża” zbudowana z dwóch, trzech klocków może być już uznana za najprymitywniejszą konstrukcję. „Wy-, twór” ten można by też uważać za przejście od „zabawopodobnych” czynności manipulacyjnych wieku niemowlęcego do zabaw konstrukcyjnych okresu poniemowlęcego. i uu wyitazama w czasie jej wykonywania jak największej inicjatywy i pomysłowości. Dziecko powinno umieć cieszyć .się własnym dziełem oraz uczyć się krytycznie je oceniać.

Obserwowanie zachowania dziecka w czasie zabaw konstrukcyjnych dostarczyć może bogatego materiału na temat indywidualnych cech jego charakteru i osobowości. Jedne dzieci są np. ambitne, gwałtowne i niecierpliwe, zrażają się najdrobniejszym niepowodzeniem i z pasją niszczą nieudaną budowlę, inne są spokojne i względnie wytrwałe, ale wykazują zbyt mało pomysłowości i inicjatywy, posługują się stale tymi samymi, wypróbowanymi schematami, których nie usiłują ulepszyć ani udoskonalić.

W 2 roku życia funkcjonalna przyjemność związana z manipulacją klockami, ich przesypywaniem i przekładaniem ciągle jeszcze dominuje nad potrzebą „wykonania” dzieła. Często też półtoraroczne dziecko bardziej cieszy się burzeniem swoich pierwszych konstrukcji, które z hałasem

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.