Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

FAZY ROZWOJU W WIEKU SZKOLNYM CZ. II

Fazę drugą, obejmującą lata 9 i 10,’ charakteryzują wyraźne zmiany w sferze intelektualnej i całej osobowości dziecka. Rozwija się intensywnie.mowa i myślenie. Wzrasta sprawność posługiwania się językiem ojczystym, który staje się nie tylko środkiem porozumiewania się, ale także przedmiotem głębszego i systematycznego poznawania. Dzięki kontaktowi z różnymi dziedzinami wiedzy i literaturą bogaci się mowa i zasób słownictwa. Opanowanie umiejętności czytania i pisania rozszerza możliwości chłonięcia przez dziecko wiedzy o świecie, jego orientację w otoczeniu. W tym okresie dziecko przyswaja sobie pojęcie ułamka i umie operować nim, szczególnie w sytuacjach praktycznych, opanowuje podstawowe zasady dziesiętnego systemu miar i pojęcie ułamka dziesiętnego, jak też elementarne wiadomości z geometrii, a w zależności od programu – ewentualnie i elementy algebry, topologii, rachunku prawdopodobieństwa, logiki matematycznej. Myślenie dziecka rozwija się w kierunku zwiększonej aktywności i samodzielności, przy czym nasilenie tych właściwości zależy od metod nauczania stosowanych w szkole i od kierunku wychowawczego w rodzinie. W końcu tego okresu dzieci swobodnie dokonują operacji logicznych na podstawie rzeczywistego lub wyobrażonego manipulowania przedmiotami. Osiągnięciem tego okresu jest opanowanie pierwszego zespołu operacji myślowych, zwanych „operacjami konkretnymi”. Wzrost samoświadomości powoduje, iż motywacja do uczenia się w szkole i zgodnego z przepisami zachowania się w niej rozwija się w kierunku coraz większego uwewnętrzniania się (interioryzacji). Zachodzą przeobrażenia w stosunkach dzieci z dorosłymi i rówieśnikami. Mimo wyraźnej potrzeby obcowania z dorosłymi i szukania u nich życzliwego oparcia i pomocy, dzieci nie uznają już ich autorytetu w sposób bezwarunkowy, skłaniając się do racjonalnej, rzeczowej, a częściowo nawet i krytycznej ich oceny. Narastająca potrzeba obcowania i współdziałania z rówieśnikami prowadzi do tego, że dzieci zaczynają powodować się normami współżycia wytworzonymi i obowiązującymi w grupie. Zdanie rówieśników w początkach tej fazy równoważy się ze zdaniem dorosłych, a w końcowym etapie zaczyna nawet w różnych sytuacjach zyskiwać przewagę. Następuje wzrost aktywności społecznej i rozwój umiejętności współżycia i współpracy w zespole. Znajduje to wyraz m.in. w zamiłowaniu dzieci tego wieku do gier ruchowych podporządkowanych określonym zasadom. W drugiej fazie młodszego wieku szkolnego zachodzą liczne zjawiska Wyraźnie zbliżające dziecko do następnego progu rozwoju. Objawy dorastania, tak w sensie biologicznego dojrzewania, jak i przeobrażeń psychicznych, występują już ok. 10 – 11 r.ż. u dziewcząt, co także należy do specyficznych zjawisk tego okresu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.