Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Grupowanie się ludzi – ciąg dalszy

Dotychczas interesowaliśmy się rozmieszczeniem przestrzennym osób głównie z punktu widzenia obserwatora, który to rozmieszczenie dostrzega i podporządkowuje pewnej społecznej kategorii. Teraz przejdziemy do punktu widzenia obiektywnego, przy czym musimy podkreślić jeszcze raz, iż nie można ich obu ściśle od siebie oddzielić. Otóż wypadnie nam uprzytomnić sobie, iż zanalizowane przez nas poprzednio ustawienie się ludzi „twarzą w twarz” ma duże socjogenne znaczenie. Znajduje to swój wyraz w fakcie, iż szereg psychologów dzieli grupy ludzkie na dwa zasadnicze rodzaje: grupy, których osnową jest bezpośredni kontakt ich członków i które w terminologii anglo-amery- kańskiej nazywane są wprost grupami „twarzą w twarz” (face-to face group), i grupy oparte o kontakty pośrednie. Grupy, których członkowie mają możność częstego bezpośredniego spotykania się ze sobą i wzajemnego widzenia się, odgrywają w strukturze społecznej swoistą, bardzo ważną rolę. Tu należy np. grupa rodzinna. Dalej należą tu różne tak zwane grupy sąsiedzkie (związane więzią sąsiedzką). Socjologowie podkreślają, że grupy o takiej strukturze zajmują genetycznie pierwsze miejsce, gdy idzie o rozwój ludzkiego społeczeństwa w ogóle. Dopiero dalszy rozwój stosunków, które powstały w tych grupach, dał podstawę do tworzenia się grup drugiego rodzaju, których przykładem mogą być różne tak zwane stowarzyszenia, składające się z członków nie spotykających się ewentualnie nigdy bezpośrednio ze sobą.

Ale już poprzednio zetknęliśmy się z faktem, iż przestrzeń, która wchodzi w grę, gdy idzie o społeczność ludzką, nie jest przestrzenią czysto geometryczną, lecz posiada swoiste nacechowanie mające charakter społeczny. W przestrzeni geometrycznej wszystkie kierunki, wszystkie wymiary są między sobą równorzędne. Jest rzeczą obojętną, zależną od umowy, co uznam za górę, a co za dół, o czym powiem, że znajduje się z przodu, a o czym, że znajduje się w tyle. Otóż tej obojętnej, jednorodnej, niezróżnicowanej przestrzeni przeciwstawia się, jak nad tym szeroko rozwodzi się W. Stern, przestrzeń ludzka, przestrzeń osobowa (der personale Raum)1.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.