Leczenie szpitalne starszych osób

Leczenie szpitalne jest korzystne z wielu powodów. Zmniejsza się ryzyko popełnienia samobójstwa przez chorego, pacjent może być pod stałą obserwacją, dzięki czemu można lepiej dobrać leki i uzyskiwać lepsze wyniki leczenia. Zwalnia się przy tym rodzinę i przyjaciół od ciężaru uciążliwej opieki nad chorym. Starszy pacjent kierowany jest najczęściej do lekarza pod wpływem rodziny, która odczuwa ciężar opieki nad nim, co powoduje stressy, emocjonalne, bezsenność, utratę pracy zarobkowej, konflikty z otoczeniem i wiele innych kłopotów. Pobyt w szpitalu, zapewniający spokój, prawidłowe odżywianie i zmianę otoczenia, może dać szybką poprawę zdrowia. Większość pacjentów cierpiących na psychozę afektywną odzyskuje zdrowie, a u innych następuje poprawa. U niektórych ludzi choroba powraca, co wymaga ponownej hospitalizacji. Nawroty choroby mogą być wielokrotne.

Przy istnieniu różnorodnych chorób somatycznych u około jednej trzeciej ludzi starszych obserwuje się równoczesne problemy psychiatryczne. Tylko nieznaczny procent tych ludzi wymaga jednak leczenia szpitalnego. Chociaż poprawiono znacznie warunki, w jakich starzy ludzie chorzy psychicznie spędzają ostatnie lata życia, wiele jeszcze pozostaje do zrobienia (17 – 20). Jest to problem, którego znaczenie wzrasta, nie wydaje się bowiem, aby medycyna zapobiegawcza dzięki profilaktyce i lekom potrafiła usunąć niedomagania starości. Nie jest prawdopodobne, abyśmy mogli żyć w pełni sił żywotnych (tak jak ludzie Nowego wspaniałego świata Aldous Huxleya) aż do momentu nagłej śmierci, nie odczuwając trudności starzenia się. W rzeczywistości u większości ludzi utrzymuje się niezły stan zdrowia i nie zapadają oni w starości na choroby psychiczne. Dokładne oszacowanie częstości występowania chorób psychicznych jest z wielu przyczyn trudne, można jednak ocenić ogólnie, iż 6 do 8% ludzi po sześćdziesiątce wykazuje objawy jednej z omawianych form psychoz. Około 5 do 15% cierpi na mniej poważne choroby psychiczne, a prawie 10 do 15% na nerwice i zaburzenia charakterologiczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *