Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

M. Susułowska i obserwacja dzieci – kontynuacja

Działalność badawcza dziecka sprowadza się zazwyczaj w pierwszych miesiącach jego życia do manipulacji niespecyficznej, później zaś, pod koniec okresu niemowlęcego, zaczyna nabierać cech manipulacji specyficznej (tzn. uwzględniającej funkcje przedmiotu). W okresie poniemowlęcym bardzo istotną rolę w działalności badawczej dziecka zaczyna odgrywać mowa.

Na podstawie swoich badań M. Susułowska (1960, s. 80) dochodzi do wniosku, że „zarówno odruch orientacyjny związany z potrzebami biologicznymi organizmu, jak czynności manipulacyjne czy też mowa na usługach poznania – są to ogniwa tego samego procesu poznawczego, który zaczyna się w świecie zwierzęcym reakcją orientacyjną, a kończy się najbardziej uogólnionym myśleniem u człowieka tworzącego naukę”. Warto zwrócić uwagę, iż ten długotrwały i złożony proces rozpoczyna się już w okresie niemowlęcym. Ogólnie można powiedzieć, że dziecko pod koniec okresu niemowlęcego coraz dokładniej, coraz precyzyjniej poznaje otaczający je świat przedmiotów i coraz lepiej, coraz sensowniej przystosowuje do niego swoją działalność.

Dzięki funkcjonalnej plastyczności kory mózgowej dziecko „przechowuje” ślady uprzednich pobudzeń, umożliwiające mu rozpoznanie zmysłowych podobieństw między przedmiotami oraz zjawiskami. Rozpoznawanie oparte na porównywaniu tego, co się aktualnie spostrzega, z tym, co zostało spostrzeżone uprzednio, stanowi jeden z pierwszych przejawów konkretno-obrazowego myślenia dziecka. Myślenie to polega na analizie i syntezie zmysłowo spostrzeganych bodźców kompleksowych i na pierwszych zmysłowych uogólnieniach. W tym okresie nie stanowi ono jednak wyodrębnionego procesu psychicznego, lecz jest wplecione w aktualną działalność dziecka, w kompleks spostrzeżeniowo-ru- chowy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.