Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

MUSICA MEDICA W TERAPII DZIECI DYSLEKTYCZNYCH

Badaniami objęto troje dzieci z grupy badawczej i troje z grupy kontrolnej. 24 seanse terapeutyczne trwały od listopada 2000 r. do kwietnia 2001 r. Dzieci te miały zaburzenia funkcji percepcyjno-motorycznych zarówno analizy i syntezy słuchowej, jak i wzrokowej, a także: zaburzenia pamięci wzrokowo-słuchowej: niską sprawność manualną: dużą aktywność ruchową i werbalną: cechowała je również pochopność w działaniu: trudności koncentracji uwagi: skłonność do intensywnego reagowania napięciem i niepokojem.

Zastosowano serię testów czytania i pisania dla klasy I-III T. Strabu- żyńskiej i T. Śliwińskiej, a także własną ankietę skierowaną do rodziców. Obserwacja dzieci podczas zajęć wykazała, że pracowały one dużo szybciej i sprawniej, mniej zdarzało się błędów związanych z analizą i syntezą dłuższych wyrazów. Zmniejszyło się napięcie mięśniowe, co spowodowało większą sprawność rąk i palców.

Dzieci pod koniec były bardziej aktywne, zdyscyplinowane i obowiązkowe. Wzrosła motywacja do polepszania własnych wyników. Dzieci wykazały zainteresowanie zajęciami i wprowadzały własne nowe propozycje. W końcowym etapie terapii można było zaobserwować:

– większą wytrwałość:

– lepsze samopoczucie:

– duże zainteresowanie zajęciami:

– większą koncentrację, płynność wypowiedzi, oryginalność i bogactwo skojarzeń:

– przyjemną i życzliwą atmosferę oraz wzajemną sympatię.

Dzieci stały się śmielsze, bardziej ufne, miały lepszą samoocenę, wzrosła ich wiara we własne siły. „Powiedz dziecku, że jest dobre, że umie, że potrafi”…

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.