Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

NERWICE I ZABURZENIA PSYCHOSOMATYCZNE

Nerwica przejawia się w postaci długotrwałych spotęgowanych reakcji lękowych, depresji, złego samopoczucia (które każdy z nas może odczuwać). Objawy nerwicowe mogą mieć charakter psychologiczny, somatyczny, społeczny lub mogą one występować łącznie. Zaburzenia traktujemy jako nerwicowe, a nie jako psychozę dopóty, dopóki nie pojawiają się gwałtowne zmiany osobowości, dziwaczne urojenia lub halucynacje. Pacjenci z typową nerwicą mają zwykle w historii swego życia okresy złego przystosowania psychicznego, które sięgają dzieciństwa. Przejawiają się w okresowych stanach lęków, fobii, depresji, rzadziej występują objawy rozkojarzenia lub inne symptomy „histeryczne”. Wyraźne stany nerwicowe i choroby !psychosomatyczne zwykle występują we wczesnych okresach życia, natomiast zaburzenia tego typu wywołane czynnikami psychicznymi mogą pojawiać się w wieku średnim lub później i trwać tak długo, że komplikują obraz kliniczny w czasie, gdy rozpoczynają się zmiany degeneratywne (9 – 10).

Kliniczny opis nerwicy oparty jest na objawach występujących u osobników młodszych, od wczesnej młodości do połowy lat czterdziestych, i na odbiegającym od normy zachowaniu się ludzi starszych. Zaburzenia okresu starości mogą być wzmocnione dyspozycjami nerwicowymi. Tylko duże doświadczenie psychiatryczne pozwala na odróżnienie wpływu predyspozycji nerwicowych i warunków środowiska od postępującego procesu starzenia się. Lęki, objawy dysocja- cyjne, depresje i dolegliwości o charakterze psychosomatycznym, występujące u ludzi starszych, którzy dawniej nie przejawiali takich zaburzeń, przemawiają raczej za istnieniem procesów degeneratywnych, a nie nerwicy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.