Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

NIEFORMALNA STRONA BIUROKRACJI

Weber przedstawił bardzo racjonalne i obiektywne ujęcie biurokracji organizacji formalnych. Pierwszy przyznał, że jego model odzwierciedla typ idealny, czyli „czysty” model pojęcia, z którym można porównywać zjawiska świata rzeczywistego. Badania nad rzeczywistymi organizacjami formalnymi doprowadziły do powstania innych ujęć biurokracji.

Większość ludzi zdaje sobie sprawę, że biurokracje nie zawsze funkcjonują w tak precyzyjny, sformalizowany i bezosobowy sposób, jak przedstawiliśmy powyżej. Między członkami organizacji często tworzą się związki osobiste, co prowadzi niekiedy do korzystania z innych niż formalne kanałów władzy. Przepisy bywają czasem naginane, a nawet łamane. Nieformalne sposoby podejmowania działań mogą łagodzić istniejącą machinę formalną. Kartoteki nigdy nie są całkowicie kompletne.

Formalna struktura organizacji jest tylko zarysem, ogólną ramą nadającą strukturę działaniom pracowników. W swoich codziennych czynnościach członkowie organizacji starają się tak postępować, by – w ich przekonaniu – wywiązać się ze swoich obowiązków: wielu usiłuje robić to w najłatwiejszy sposób. Niekiedy osobiste cele sprawiają, że członkowie organizacji zachowują się inaczej, niż wymagają tego przepisy i regulacje. Zdarza się, że krewni i przyjaciele pracowników wykorzystują związki osobiste, których znaczenia nie można lekceważyć, i domagają się takich działań, na jakie nie pozwala struktura formalna organizacji. Krótko mówiąc, ludzie przystosowują się do sytuacji mimo formalnych wymogów wykonywanej przez nich pracy. Nadają biurokracji „ludzką twarz”.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.