Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Podstawowa ufność a podstawowa nieufność – ciąg dalszy

Właściwe proporcje ufności i nieufności powodują wystąpienie nadziei. „Nadzieja jest i najwcześniejszą, i najbardziej nieodzowną cnotą, nieodłączną od stanu pozostawania przy życiu” (1964, s. 115). Warunkiem ukształtowania się nadziei jest to, aby niemowlę od początku miało do czynienia z godnymi zaufania, macierzyńskimi rodzicami, którzy są wrażliwi na jego potrzeby i dostarczają mu takich, przynoszących zadowolenie doświadczeń, jak spokój, pokarm i ciepło. Wszystkie te potwierdzenia nadziei biorą początek w świecie matki i dziecka. Dzięki coraz większej liczbie doświadczeń, w których nadzieja niemowlęcia zostaje potwierdzona, otrzymuje ono inspirację dla nowych nadziei. Jednocześnie rozwija się zdolność odrzucania nie spełnionych nadziei i zdolność upatrywania nadziei w przyszłych celach i planach. Uczy się ono, które nadzieje mieszczą się w granicach możliwości, i stosownie do tego reguluje swe oczekiwania. W miarę jak dojrzewa, stwierdza, że nadzieje, które

Psychospołeczna teoria rozwoju 93 początkowo miały wyraźne pierwszeństwo, zostają zastąpione przez zbiór nadziei na wyższym poziomie, czyli bardziej zaawansowanych. Erikson stwierdza: „Nadzieja jest to trwałe przekonanie o możliwości spełnienia gorących pragnień, wbrew mrocznym impulsom i szalonym emocjom, które cechują początek egzystencji” (1964, s. 118).

Dla pierwszego stadium życia, niemowlęctwa, charakterystyczna jest rytualizacja ubóstwienia (numinous ritualization). Przez ubóstwienie Erikson rozumie występujące u niemowlęcia poczucie wielbionej obecności matki – matki, która patrzy na nie, trzyma je na rękach, dotyka i uśmiecha się do niego, karmi je, wymawia jego imię i na różne inne sposoby „uznaje” je. Te powtarzające się interakcje mają charakter wysoce osobisty, a jednocześnie są kulturowo zrytualizowane. Uznanie niemowlęcia przez matkę oznacza afirmację, potwierdzenie jego samego i jego związku z matką. Brak uznania może spowodować w osobowości niemowlęcia wyobcowanie (estrangement), poczucie oddzielenia i odrzucenia.

Każde z tych wczesnych stadiów wprowadza jakąś rytualizację, która jest kontynuowana w dzieciństwie i przyczynia się do rytuałów przestrzeganych w społeczeństwie. Wypaczoną formą rytuału ubóstwienia występującą w wieku dojrzałym jest bałwochwalczy kult bohaterów, czyli idolizm.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.