Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Potencjał pobudzeniowy – ciąg dalszy

Zdaniem autora, zwierzę w życiu swym nauczyło się zdążać do celu różnymi drogami, toteż posiada ono cały repertuar reakcji rg. Natknąwszy się na jedną drogę zamkniętą, wybierze drugą – najszybciej prowadzącą do celu. Wprowadzenie do interpretacji konstruktu częściowych reakcji docelowych bardzo zbliża interpretację Hulla do interpretacji Tolmana, według którego osobnik w wyniku procesów poznawczych wie, że pokarm znajduje się w określonym miejscu i dlatego poszukuje go. Częściowe reakcje docelowe w systemie Hulla przypominają w pewnym sensie mapy poznawcze Tolmana, które powstają w wyniku uprzednich skojarzeń bodźca z reakcją.

Na wartość potencjału pobudzeniowego, od którego zależy w ostatecznej instancji wykonanie reakcji, wpływają jeszcze czynniki wywołujące eliminację reakcji. Są to hamowanie reaktywne IR i hamowanie warunkowe SIR (I oznacza pierwszą literę słowa inhibition). Hamowanie reaktywne jest pierwotnym negatywnym popędem działającym podobnie jak zmęczenie. Prowadzi ono do niepowtarzania wykonanej przed chwilą reakcji wywołującej popęd. Wartość hamowania reaktywnego wzrasta z każdą próbą, niezależnie od tego, czy była ona wzmacniana czy nie, oraz niezależnie od tego, jakie bodźce wywołały ją (brak litery s przy literze I wskazuje na niezależność IR od bodźców). Zależy ono od wysiłku, jaki osobnik włożył w jej wykonanie. Wartość hamowania reaktywnego zmniejsza się, gdy osobnik przestaje reagować. Fakt ten wyjaśnia, dlaczego w toku uczenia się korzystne jest stosowanie przerw. Sprzyjają one bowiem wygaszeniu hamowania reaktywnego. Koncepcja hamowania reaktywnego jest również pomocna w wyjaśnieniu problemu stopniowego wygaszenia reakcji wskutek jej niewzmacniania. Zaprzestanie wzmacniania występującej reakcji powoduje wstrzymanie wzrostu siły nawyku SHR, ponieważ siła ta zależy od liczby wzmocnień, natomiast nie przerywa wzrostu hamowania reaktywnego. Stopniowo, w miarę zwiększania się liczby prób niewzmacnianych, hamowanie przewyższa wartość potencjału pobudzeniowego i reakcja zanika. Po pewnym jednak czasie, w którym osobnik nie wykonuje reakcji, znika hamowanie reaktywne i notujemy powrót reakcji. Reakcja nie wraca jednak z taką siłą, jaką miała przed wygaśnięciem z powodu niewygaśnięcia w czasie przerwy hamowania warunkowego SIR.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.