Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Proces uczenia się

Wspominaliśmy już, że – według Dollarda i Millera – w procesie uczenia się można wyróżnić cztery ważne elementy: popęd, sygnał, reakcję i wzmocnienie. Obecnie omówimy dokładniej te pojęcia.

Sygnał jest bodźcem, który ukierunkowuje reakcję organizmu przez określenie czy wyznaczenie dokładnego charakteru reakcji. „Sygnały decydują o tym, kiedy ktoś zareaguje, gdzie zareaguje i którą reakcję wykona” (Dollard i Miller, 1950, s. 32). Sygnały mogą różnić się rodzajem i natężeniem. Są więc sygnały wzrokowe i sygnały słuchowe, lecz mogą być także słabe błyski światła i oślepiające błyski światła. Są sygnały dźwiękowe wytwarzane przez dzwonek i sygnały dźwiękowe wytwarzane przez struny głosowe człowieka, lecz są także delikatne, ledwie wykrywalne odgłosy dzwonienia i są ogłuszające, wstrząsające dźwięki dzwonów. Funkcja sygnałowa bodźców może się wiązać ze zróżnicowaniem pod względem natężenia lub rodzaju, aczkolwiek w większości wypadków funkcję tę spełnia zróżnicowanie pod względem rodzaju. Każda właściwość, która czyni dany bodziec odmiennym od innych, może służyć jako podstawa sygnału, a zwykle odmienność łatwiej oprzeć na zróżnicowaniu rodzaju niż natężenia. Sygnałami mogą być nie tylko pojedyncze bodźce, lecz także ich zestawienia czy kombinacje. Innymi słowy: odmienność może wynikać ze zróżnicowania nie pojedycznych bodźców, lecz układów czy kombinacji kilku różnych bodźców: na przykład te same litery mogą być użyte w różnych kombinacjach, tworząc słowa, które będą mieć zupełnie inny wpływ na czytelnika. Wspomnieliśmy już o tym, że każdy bodziec może stać się popędem, jeśli jest wystarczająco silny: ten sam bodziec może więc pełnić funkcję zarówno popędu, jak i sygnału – może zarówno wzbudzać, jak i ukierunkowywać zachowanie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.