Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Przyszłość psychologii egzystencjalnej

Wielu psychologów ma obiekcje wobec silnego wydźwięku etycznego dzieł egzystencjalistów. Pojęcie transcendencji, podobnie jak pojęcie sublimacji u Freuda, sugeruje, iż ludzie mają „wyższą” i „niższą” naturę i że powinni przezwyciężać swe „niskie skłonności”, aby stawać się prawdziwie ludzkimi. Egzystencjaliści stale odwołują się do odpowiedzialności jednostki za własną egzystencję, co otwiera drogę moralizowaniu i karceniu w sytuacjach, gdy człowiek nie postępuje w sposób odpowiedzialny. Niektórzy psychologowie egzystencjalni posługują się nawet kategoriami religijnymi, takimi jak „Bóg”, „Pan Bóg”, co wzbudza podejrzenie, iż próbują chyłkiem wprowadzić do psychologii religię. Psycholodzy egzystencjalni, a przynajmniej niektórzy z nich, mogliby na to odpowiedzieć, że tego właśnie potrzebuje psychologia, jeśli ma mieć rzeczywiste znaczenie dla ludzi.

Jakakolwiek będzie przyszłość psychologii egzystencjalnej – a obecnie wydaje się, że ma ona dostatecznie dużo życia i energii, by przetrwać jeszcze przez długi czas – to pełni ona już co najmniej jedną istotną funkcję. Funkcja ta polega na uratowaniu psychologii od zatopienia się w morzu teorii, które straciły kontakt ze światem codzienności i z tym, co dane jest w doświadczeniu. „Powrócić do rzeczy samych”

– napomina Husserl, ojciec współczesnej fenomenologii. Obserwowanie, opisywanie i analizowanie zachowań i doświadczeń bez obciążenia powodowanego przez abstrakcyjne i nazbyt ogólne założenia i hipotezy jest ożywcze i odświeżające. (Hipotezę można potwierdzić lub nie potwierdzić jej, lecz nie może ona doprowadzić do uzyskania nowego wglądu). Egzystencjalizm pomaga ożywić naukę, która

– zdaniem wielu – doszła do stanu teoretycznego uwiądu. Próba ożywienia nauki polega na nawoływaniu do posługiwania się ściśle fenomenologiczną metodologią. Psychologia egzystencjalna stara się dostrzegać to, co rzeczywiście istnieje, i opisywać egzystencję człowieka w sposób konkretny.

Z drugiej strony, ponieważ człowiek wydaje się zwierzęciem teoretyzującym, psychologia egzystencjalna nie będzie mogła uchylić się od stworzenia własnej teorii człowieka. Teoria ta może okazać się równie ograniczająca, jak w mniemaniu psychologii egzystencjalnej ograniczające są inne teorie. Jeśli chodzi o Bossa, to jest on w pełni świadomy tej możliwości. Pisze on:.

Mogę mieć tylko nadzieję, że psychologia egzystencjalna nie przekształci się nigdy w teorię w znaczeniu, jakie nadają obecnie temu pojęciu nauki przyrodnicze. Wkład psychologii egzystencjalnej do psychologii może polegać jedynie na nauczeniu badaczy, by pozostawali przy doświadczeniach i doświadczalnych faktach i zjawiskach, pozwalali, aby zjawiska te ujawniały im swe znaczenie i wzajemne związki, i tym samym oddawali sprawiedliwość temu, z czym się spotykają, krótko mówiąc – psychologia egzystencjalna może się przyczynić do tego, by psychologia stała się znów bardziej „obiektywna” (informacja ustna).

Jakakolwiek będzie przyszłość psychologii egzystencjalnej – czy okrzepnie jako teoria, czy też przeminie zostając przyjęta jedynie przez specjalistów – to obecnie oczywiste jest, że przedstawia ona zasadniczo nowy sposób badania i rozumienia człowieka. Dlatego też zasługuje ona na jak najgruntowniejszą uwagę ze strony poważnych studentów psychologii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.