Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Reperkusje dziecięcego nowotworu na rodzeństwie – kontynuacja

Rodzeństwo było charakteryzowane jako czujące: złość, poczucie winy, zazdrość lub wyrzuty w stosunku do dziecka chorego, jak i do rodziców (Craft 1979 s. 297 i nn.: Everson 1977 s. 644 i nn.: Kramer, Moore 1983 s. 213 i nn.: Lawson 1977 s. 49 i nn.: Steinhauer, Mushin, Rae-Grant 1974 s. 825 i nn.: Burton 1975: Whitt 1984). Z drugiej strony inne badania (Koch-Hattem 1986 s. 107 i nn.) zarejestrowały, że znacząco więcej rodzeństwa pacjentów onkologii dziecięcej w remisji nie zgłasza ani pozytywnych, ani negatywnych zmian w doświadczeniach życiowych związanych z chorobą.

Matki były postrzegane przez zdrowe rodzeństwo jako wykazujące więcej nadopiekuńczości wobec chorego dziecka. Stwierdzono również o wiele wyższy poziom uczuć negatywnych pomiędzy rodzeństwem oraz pomiędzy dziećmi i ich ojcami. Należy przypuszczać, że negatywne uczucia wobec chorego rodzeństwa wynikały z postawy zazdrości o uczucia matki, która więcej miłości i czasu poświęcała dziecku choremu. Negatywne uczucia wobec ojców mogły być wynikiem braku czasu poświęcanego zdrowemu rodzeństwu, ale także mogły wynikać z faktu, że ojcowie, świadomi poważnych obciążeń finansowych wynikających z leczenia, dużo czasu spędzali poza domem, co wpływało nie tylko na ich relacje ze zdrowym rodzeństwem, ale także na konflikty małżeńskie.

Wyniki tych samych badań wskazują, że: po pierwsze – rodzeństwo dzieci chorych kierowało generalnie więcej uczuć w stronę swoich rodziców niż od nich otrzymywało (odwrotnie było w grupie kontrolnej): po drugie – kierowało generalnie więcej uczuć w stronę swoich ojców niż matek (odwrotnie w grupie kontrolnej): po trzecie – w ogóle kierowało więcej uczuć negatywnych niż pozytywnych (również odwrotnie niż w grupie kontrolnej).

Temat choroby i szczere wyrażanie uczuć przeżywanych w związku z nią

Podobnie niektórzy naukowcy stwierdzili, że zdrowe rodzeństwo ma problemy szkolne, lęki nocne, zachowania ujawniające niedostosowanie i/ lub problemy psychosomatyczne (Binger, Ablin, Feurstein 1968 s. 414 i nn.: Carandang, Folkins, Hines 1979 s. 474 i nn.: Stehbens, Lascari, 1974 s. 394 i nn.). Reakcje rodzeństwa mogą być różne – w zależności od wieku i płci (Drotar, Crawford 1985 s. 213 i nn.).

Jedną z przyczyn przeżywanego napięcia przez zdrowe rodzeństwo może być brak rozmów z rodzicami na temat choroby i szczerego wyrażania uczuć przeżywanych w związku z nią. Jak to również zostało zauważone w badaniach (Gonda, Ruark 1985 s. 44 i nn.), rodzice kontrolowali i ograniczali dostęp do informacji w różny sposób. W swoich jawnych wysiłkach ochrony siebie i dzieci przed niepotrzebnym niepokojem rodzice dawali większość wyjaśnień na temat choroby w czasie zbliżonym do czasu diagnozy. Późniejsze, bieżące informacje wymieniane z dziećmi były ograniczone do minimum.

Rodzice koncentrowali się także na dyskusjach z rodzeństwem raczej na temat faktów niż uczuć, obaw, fantazji. Kiedy informacja była przekazywana, rodzice przejawiali tendencję do dostarczania gotowych wyjaśnień we własnej interpretacji: „Powiedzieliśmy, że rak jest niebezpieczny, że będziemy mieli nadzieję i będziemy się modlić o najlepsze, że mamy lekarza, i on na pewno sobie z tym poradzi, i że wszystko będzie z nią (siostrą/bratem) w porządku” (Gonda, Ruark 1985 s. 47).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.