Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

ROZWÓJ FIZYCZNY W OKRESIE SZKOLNYM

Dziecko 7-letnie, kończąc okres przedszkolny i stojąc u progu szkoły, jest pod względem rozwoju fizycznego znacznie silniejsze i dojrzalsze od dziecka, które w swoim czasie rozpoczynało okres przedszkolny. Jego mięśnie, kości i układ nerwowy wzmocniły się i okrzepły/ Kościec zawiera mniej tkanek chrząstnych, proces kostnienia kości znacznie postąpił naprzód. W samorzutnych i kierowanych zabawach ruchowych wydoskonaliły się zarówno mimowolne, jak i dowolne ruchy, wykonywane rozmaitymi zespołami dużych grup mięśniowych. Wzmocniły one działalność układu krwionośnego i oddechowego, ulepszyły trawienie i przemianę materii, przyczyniły się w znacznej mierze do rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Rozwinęła się także sprawność pracy w zakresie drobnych mięśni, dzięki czemu dziecko może dobrze trzymać w ręku ołówek, pracować igłą, młoteczkiem itp. Organizm dziecka ogólnie się wzmocnił i wyraźnie uodpornił. Proęent ciężkich zachorowań jest teraz trzykrotnie mniejszy, niż był w okresie poniemowlęcym. Uderza też spadek śmiertelności dzieci w tym wieku, w porównaniu z poprzednimi okresami.

W okresie młodszego wieku szkolnego zostaje prawie zakończony rozrost mózgu w sensie zwiększenia się jego ciężaru. Mózg dziecka 9-ietniego waży ok. 1300 g (ciężar mózgu człowieka dorosłego – ok. 1400 g – osiągnięty zostaje w ciągu dalszych 8-9 lat).. W wieku szkolnym dokonuje się jednak dalszy, stały i długotrwały proces dojrzewania komórek mózgowych, co przejawia się w rozwoju różnorodnych funkcji mózgu, m.in. w trwałości związków warunkowych i szybkości automatyzacji. Między 8 a 14 r.ż. zapis prądów czynnościowych staje się podobny do zapisu prądów u osób dorosłych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.