Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Rozwój mowy i myślenia w polskiej psychologii

Ważną pomocą w tym zakresie i punktem zwrotnym w kształceniu młodej kadry psychologów było uruchomienie w 1950/51 r. w Uniwersytetach Warszawskim i Poznańskim (a w latach późniejszych w Krakowie 1958/59: Wrocławiu 1967/68, ostatnio zaś w Łodzi) osobnych studiów psychologicznych, zamiast dawnego systemu kształcenia psychologów w ramach filozofii lub pedagogiki. Te nowe studia, znacznie rozszrzone, uwzględniały filozoficzne, przyrodnicze i społeczne aspekty nowoczesnej psychologii materialistycznej, pozwalając ukierunkować kształcenie psychologów zgodnie z nowymi koncepcjami teoretycznymi i aktualnymi potrzebami praktyki społecznej. Miało to duże znaczenie także dla badań naukowych w zakresie psychologii rozwojowej.

Badania te skupiają się nadal – jak przed wojną – w katedrach uniwersyteckich 194 i to głównie w Krakowie, Poznaniu- i Warszawie. Początkowo nieliczne i tematycznie bardzo rozdrobnione, badania te zaczynają stopniowo koncentrować się przede wszystkim wokół trzech grup problemów: rozwoju myślenia i mowy dziecka, kształtowania się osobowości dzieci i młodzieży oraz zaburzeń w ich rozwoju .psychicznym.’

Rozwojem mowy i myślenia zajmował się w dalszym ciągu w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych Stefan S z u m a n wraz ze swoimi współpracownikami, głównie Marią Przełącznikową i Lidią Gep- pertową. Prowadzili oni w tym zakresie systematyczne, wieloletnie badania, których wyniki publikowane były kolejno w wydawnictwach fachowych, a ukoronowane zostały poważnym dziełem zbiorowym: O rozwoju języka i myślenia dziecka185. Przedstawiono w nim metodę i najważniejsze osiągnięcia tych badań. Akcent w pracach zespołu krakowskiego przesuwa się coraz bardziej z analizy języka dziecka od strony formalnej na szukanie współzależności między rozwojem mowy, myślenia i działania. W badaniach podłużnych zgromadzono pokaźny materiał obserwacyjny w postaci tzw. dzienników mowy dziecka, na podstawie którego to materiału analizowano rozwój zdolności dziecka do ujmowania i wyrażania w mowie przedmiotów, zjawisk i czynności oraz ich cech i stosunków między nimi196. Analizą wypowiedzi zdaniowych dzieci zajął się następnie nad przebiegiem i rozwojem tych procesów u dzieci głuchoniemych: autorka wykazała ścisły związek myślenia tych dzieci raczej z ięh mową „migową” niż z językiem mówionym. Trudności, jakie dzieci głuche, w porównaniu z dziećmi słyszącymi, napotykają w ujmowaniu i wyrażaniu stosunków między przedmiotami czy zjawiskami, są jednym z przekonujących dowodów ważnej roli języka w rozwoju myślenia abstrakcyjnego 19°.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.