Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

ROZWÓJ SPOSTRZEŻEŃ DZIECKA I JEGO ORIENTACJI W OTOCZENIU CZ. III

Należy przy tym zaznaczyć, że w okresie poniemowlęcym dziecko ogranicza się do obejrzenia tylko w stosunku do dobrze i „blisko” poznanych / przedmiotów. Natomiast przedmioty nowe i nieznane pragnie_małe dziecko I poznać przez bezpośredni z nimi kontakt i przeanalizować ich właściwości za pośrednictwem swych kontaktoreceptorów.

Rozwój spostrzeżeń dziecka polega na coraz bardziej precyzyjnej i coraz bardziej złożonej syntezie tych podniet, które działają w postaci bodźców kompleksowych na narządy zmysłowe dziecka, przede wszystkim zaś na jego dotyk, wzrok, słuch.

Zmiany ułożenia oraz ruchy rąk, które dziecko wykonuje, aby obmacać przedmioty i manipulować nimi, stają się źródłem bodźców kinestetycz- nych bardzo istotnych w procesie poznania (Krasnogorski, 1954: Śzumanr 1955). Pozwalają one nie tylko dokładniej poznać przedmioty w całości, ale również wydzielić ich części, tj, elementy składowe, których dziecko nie byłoby zdolne wyodrębnić za pomocą samych tylko obrazów wzrokowych. Dlatego też pierwszymi „zauważonymi” przez małe dziecko częściami składowymi przedmiotu są Właśnie te, które wiążą się z jego działaniem.

Rozwój spostrzeżeń, a w szczególności percepcji kształtów, dokonuje- się u małego dziecka dzięki ciągłej eksploracji rozmaitych układów bodźców poprzez wzrokowe przeszukiwanie pola działania (scanning) i manipulację. przedmiotami. Aktywność eksploracyjna doskonali się wraz z wiekiem,. Początkowo ruchy chwytne i czynności manipulacyjne, wykonywane na przedmiotach, są niezręczne i sztywne, wskutek czego liczba uzyskanych tą drogą informacji o takich cechach powierzchni i faktury obiektu, jak ich twardość lub miękkość, gładkość lub szorstkość itp., jest niewielka. Zakres tych informacji poszerza się w miarę tego, jak dziecko coraz bardziej systematycznie i w sposób ukierunkowany eksploruje przedmioty w toku działania. Rozpoznawanie kształtu obiektu na podstawie dotykowej eksploracji jego konturów staje się możliwe dopiero ok. 6 r.ż., tego rodzaju identyfikacja wymaga bowiem dość precyzyjnych ruchów dłoni i palców. Podobnie dopiero w wieku przedszkolnym następuje integracja informacji wzrokowych i dotykowych przy porównywaniu długości przedmiotów, np. kijków (Zaporożec, 1965: Reese, Łipsitt, 1970).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.