Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Samorealizacja człowieka

Jest to, według Goldsteina, motyw najwyższy: w gruncie rzeczy jest to jedyny motyw, jakim organizm dysponuje. To, co wydaje się różnorodnymi popędami, na przykład głód, seks, władza, osiągnięcia czy ciekawość, są to jedyne przejawy najwyższego celu życia – realizowania samego siebie. Gdy ludzie są głodni, realizują siebie poprzez jedzenie: gdy pożądają władzy, realizują się przez uzyskanie władzy. Zaspokojenie określonej potrzeby wysuwa się na pierwszy plan wtedy, gdy jest to warunkiem wstępnym samorealizacji całego organizmu. Samorealizacja jest tendencją twórczą natury ludzkiej. Jest zasadą organiczną, dzięki której organizm staje się pełniej rozwinięty i bardziej kompletny. Osoba niewykształcona, która pragnie wiedzy, odczuwa wewnętrzną pustkę: ma poczucie własnej niekompletności. Czytanie i studiowanie pozwala jej zaspokoić pragnienie wiedzy i pustka ta zanika. Dzięki temu zostaje „stworzona” nowa osoba, u której wiedza zajęła miejsce ignorancji. Jej pragnienie stało się rzeczywistością. Każda potrzeba jest stanem niedoboru, który motywuje daną osobę do uzupełnienia tego niedoboru. Przypomina to dziurę, która wymaga zapełnienia. To zaspokojenie czy spełnienie potrzeby jest właśnie tym, co rozumie się przez samourzeczywistnienie czy samorealizację.

Aczkolwiek samorealizacja jest w naturze zjawiskiem powszechnym, to jednak specyficzne cele, ku którym ludzie dążą, są różne u różnych osób. Jest tak, ponieważ mają one różne wrodzone potencjalne zdolności i możliwości, które kształtują ich cele i wyznaczają kierunki ich indywidualnego rozwoju i wzrostu, a także należą do różnych środowisk i kultur, do których muszą się przystosować i z których muszą czerpać niezbędne dla rozwoju środki.

W jaki sposób można określić potencjalne zdolności i możliwości jednostki? Goldstein stwierdza, że najlepiej można to zrobić ustalając, co dana osoba preferuje i co robi najlepiej. Preferencje ludzi odpowiadają ich potencjalnym zdolnościom i możliwościom. Jeśli więc chcemy wiedzieć, co ludzie starają się realizować, to musimy dowiedzieć się, co lubią robić i do czego mają talent. Piłkarz urzeczywistnia te potencjalne zdolności, które rozwija się grając w piłkę, prawnik te, które rozwija się prowadząc praktykę prawniczą.

Ogólnie biorąc można stwierdzić, że Goldstein kładzie większy nacisk na motywację świadomą niż na nieświadomą. Nieświadomość jest, jego zdaniem, tłem, do którego materiał świadomy się wycofuje, gdy przestanie być przydatny do samorealizacji w określonej sytuacji, i z którego wyłania się, gdy znów stanie się użyteczny i odpowiedni do samorealizacji. „Wszystkie właściwości, które Freud wylicza jako charakterystyczne dla nieświadomości, odpowiadają dokładnie zmianom, jakim podlega normalne zachowanie w wyniku izolacji spowodowanej chorobą” (1939, s. 323).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.