Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Szukanie czynników wyznaczających poziom wykonania reakcji

Interpretując zachowanie szczurów w obu eksperymentach, Tolman konstatuje, że szczury wytworzyły sobie mapę poznawczą labiryntu, dzięki czemu wiedziały, które uliczki są otwarte, a które ślepe, oraz gdzie umieszczono pokarm. Mapa poznawcza jest, oczywiście, zmienną pośredniczącą.

Dowody empiryczne przemawiające za istnieniem uczenia się utajonego nąsunęły Tolmanowi myśl o potrzebie rozróżnienia procesu uczenia się od wykonania (performance). Zmiany zachodzące w organizmie w wyniku indywidualnego doświadczenia (według wielu definicji świadczą one o uczeniu się) nie zawsze zostają przetransformowane na zachowanie. Termin wykonanie dotyczy tylko tych zmian, które ujawniły się w zachowaniu. Według Tolmana, uczenie się polega na wytwarzaniu się związków między odpowiednimi znakami i celami, do których one prowadzą. Wykonanie nie zawsze ujawnia to, czego osobnik istotnie wyuczył się. Nawiązując do eksperymentów Buxtona możemy stwierdzić, że terminem uczenie się określa się doświadczenie dotyczące budowy labiryntu, jakie zdobyły szczury spędzając w nim noce. To, co ujawniło się z nabytego doświadczenia, gdy szczury zaczęły otrzymywać w tym labiryncie pokarm, określa termin wykonanie. Wyodrębnienie dwóch procesów – uczenia się i wykonania skłoniło Tolmana do szukania czynników wyznaczających poziom wykonania reakcji. Potrzeby organizmu i wielkość przewidywanego wysiłku niezbędnego do osiągnięcia nagrody przede wszystkim wyznaczają wartość zmiennej pośredniczącej, wektora wykonania, od którego zależy wykonanie reakcji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.