Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Teorie osobowości były ukierunkowane funkcjonalnie

Koncentrowały się na problemach istotnych z punktu widzenia przystosowania organizmu i przetrwania jednostki. Podczas gdy psycholog eksperymentalny pochłonięty był takimi problemami, jak istnienie myślenia nieobrazowego, szybkość przebiegu impulsów nerwowych, szczegółowa treść świadomości czy lokalizacja funkcji psychicznych w móz- gu, teoretyk osobowości zastanawiał się, dlaczego niektóre jednostki przejawiają szkodliwe neurotyczne symptomy mimo braku uszkodzeń organicznych, jaki jest wpływ urazów z okresu dzieciństwa na przystosowanie w życiu dorosłym, jakie warunki sprzyjają odzyskaniu zdrowia psychicznego i jakie główne motywy leżą u podstaw zachowania człowieka. We wczesnym okresie rozwoju psychologii jedynie teoretycy osobowości zajmowali się problemami, które dla przeciętnego człowieka stanowią istotę efektywnej wiedzy psychologicznej.

Czytelnik nie powinien interpretować powyższych stwierdzeń jako oskarżenia psychologii ogólnej, a pochwały teorii osobowości. Wciąż nie jest jasne, czy do sformułowania wszechstronnej i użytecznej teorii ludzkiego zachowania szybciej doprowadzą prace uczonych, którzy stawiali sobie ten cel bezpośrednio, czy też uczonych, którzy koncentrowali się na węższych problemach. Strategia rozwoju nauki nigdy nie daje się łatwo sprecyzować, a zdanie ogółu nie może być traktowane jako miarodajne rozstrzygnięcie, jakimi problemami należy się zająć. Innymi słowy: teoretycy osobowości faktycznie interesowali się problemami, które przeciętnemu obserwatorowi zachowania człowieka wydają się zasadnicze i ważne, jednakże dopiero w przyszłości okaże się, czy podjęcie takich tematów przyczyni się do rozwoju psychologii jako nauki.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.