Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Thorndike i jego praca – ciąg dalszy

Początkowo formułując prawo efektu Thorndike mówił tylko o stanie zadowolenia utrwalającym reakcje, które ten stan wywołały (Thorndike, 1898). Zgodnie z pierwotnym brzmieniem tego prawa, reakcje, które przyniosły zadowolenie, utrwalają się, reakcje, które nie przyniosły zadowolenia, ulegają zanikowi. W późniejszych latach Thorndike modyfikował dwukrotnie to prawo, interesując się specjalnie rclą negatywnego wzmocnienia, którego początkowo nie stosował w ogóle w eksperymentach. Zmodyfikowane prawo efektu mówi już o nagrodzie i karze, zakładając, że nagradzany związek bodźca z reakcją utrwala się, a związek ukarany ulega osłabieniu (Thorndike, 1911). Na podstawie późniejszych badań Thorndike wycofał część swego prawa mówiącą o roli negatywnego wzmocnienia (Thorndike, 1932). Badania.te dotyczyły głównie porównania roli nagrody i kary.

W badaniach przeprowadzonych nad ludźmi i zwierzętami Thorndike zastosował technikę wielokrotnego wyboru. Osoby badane wybierały na przykład spośród 5 wyrazów odpowiednik nieznanego sobie słowa, uzyskując nagrodę w postaci stwierdzenia „dobrze” w przypadku dokonania trafnego wyboru lub karę w postaci słowa „źle”, gdy wybór był błędny. W badaniach tych używano wielu zestawów słów, przy czym każdy zestaw powtarzany był wielokrotnie. Badano, czy w dalszych próbach występują reakcje nagradzane i karane w próbach poprzednich.

Stwierdzono, że wpływ nagrody był bardzo wyraźny, reakcje nagradzane powtarzały się w znacznym procencie przypadków. Reakcje karane powtarzały się o wiele rzadziej, znamienne jest jednak, że częstość ich występowania nie była niższa od częstości, której można by oczekiwać na zasadzie wyboru przypadkowego, lecz wyższa. Badania dotyczące wyboru przeprowadzone na pisklętach również potwierdziły duży wpływ nagrody na powtórzenie reakcji i bardzo mały wpływ kary.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.