Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

UCZENIE SIĘ OSOB PRZECIĘTNYCH I WYBITNIE INTELIGENTNYCH

Różnice, jakie stwierdza się między uczeniem się osób przeciętnie inteligentnych a uczeniem się osób wybitnie inteligentnych, są jeszcze większe niż różnice występujące u osób o niższym i wyższym ilorazie inteligencji w granicach normy. Informacje, jakie posiadamy w tym zakresie, pochodzą z różnych źródeł, często wykorzystuje się opisy biograficzne. Wynika z nich niedwuznacznie, że ludzie wybitnie inteligentni uczą się dużo szybciej niż przeciętni i zakres tego, co mogą opanować, jest większy. Do takich wniosków upoważniają analizy biografii osób wybitnie inteligentnych. Osoby te jako dzieci często osiągały w uczeniu się efekty nie osiągane w ogóle przez ludzi przeciętnie inteligentnych lub uzyskiwane przez nich w wieku znacznie późniejszym (Fowler, 1967). Iloraz inteligencji ustalany na podstawie opisów biograficznych osób wybitnie inteligentnych był niekiedy bliski 200 (Galton, Goethe).

Iloraz inteligencji powyżej 130 – 140 wskazuje na inteligencję wybitną: osoby osiągające takie wyniki w testach inteligencji przewyższają znacznie w dziedzinie uczenia się osoby mające inteligencję przeciętną. Autorzy podają, że w przypadku tworzenia klas specjalnych dla uczniów wybitnie inteligentnych tempo uczenia się może być bez większego wysiłku ze strony uczniów (nawet wówczas, gdy jako dolną granicę ilorazu inteligencji przyjmuje się 120) znacznie szybsze (Miles, 1954). Potwierdzeniem tego są różnice pomiędzy programami klas przeznaczonych dla uczniów odznaczających się niższym i wyższym ilorazem inteligencji, a także różnice między programami szkół normalnych i specjalnych (Miles, 1954: Lindgren, 1962). Dowodów tego dostarczają również obserwacje z codziennej pracy szkolnej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.