Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

UTOPIA NAUKOWA CZ. II

Wypowiedź Fraziera jest czymś więcej niż zwykłą deklaracją: stanowi ona program działania twórców naukowej utopii. Najbardziej znamienną cechą tego programu była dyrektywa, aby wszelkie problemy organizacyjne, wychowawcze czy kulturalne społeczności Walden Two rozwiązywać stosując teorię wzmocnienia pozytywnego i inżynierię behawiorystyczną. Zgodnie z tym kształcono młodzież według zasad inżynierii wychowania. Technologia zarządzania ułatwiała organizację przemysłu. Wreszcie rozpowszechniano kulturę opierając się na osiągnięciach inżynierii kulturalnej. Każda czynność człowieka począwszy od najprostszych nawyków picia herbaty, a skończywszy na wychowaniu społecznym dzieci i młodzieży, była regulowana za pomocą wiedzy zgromadzonej przez behawiorystów.

W takim nierepresyjnym społeczeństwie szczególną rolę odgrywali uczeni, głównie psychologowie, którzy prowadzili badania stosowane. W laboratoriach Walden Two odkrywano nowe prawa zachowania, które natychmiast wykorzystywano w praktyce. Wprawdzie – w związku ze zbyt powolnym rozwojem psychologii – mieszkańcy utopii nie zawsze wiedzieli, jakie są odpowiedzi na ważne pytania, wiedzieli jednak, jak te odpowiedzi znaleźć: orientowali się, że nie tyle mądrość obiegowa i doświadczenie osobiste („wiedza gorąca”), co eksperyment i obserwacja naukowa („wiedza zimna”) pozwolą racjonalnie rozwiązać problemy społeczności.

Nie byłoby rzeczą zbyt rozsądną przedstawianie całej organizacji społeczności Walden Two: dlatego też ograniczę się jedynie do omówienia systemu wychowania. Dokonałem takiego wyboru nie dlatego, że uważam, iż system ten jest szczególnie oryginalny i fascynujący, lecz dlatego, że sprawy kształcenia ludzi są mi najbliższe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.