Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Wycofanie się z pracy

Znaczna część poglądów z zakresu psychologii i socjologii procesu starzenia się opiera się na badaniach metodą ankiet i wywiadów. Nie jest to metoda dająca zupełnie pewne wyniki. Czasem sformułowanie pytania albo cechy osobowości przeprowadzającego wywiad mogą mieć wpływ na odpowiedź ankietowanego. Zupełnie niepewne są własne wypowiedzi ludzi, dotyczące ich aktywności i poglądów. Jeżeli jednak dane te zgadzają się z potoczną wiedzą i własnymi obserwacjami, można je przyjąć jako tymczasowe.

Wycofanie się z pracy powoduje przejście od szerokich stosunków z innymi ludźmi, do daleko nieraz posuniętej samotności. W podtrzymywaniu kontaktów społecznych i prestiżu nie pomagają emerytowi zajęcia zawodowe. Zdarza się, że nawet już wcześniej jego kwalifikacje zawodowe stają się niewystarczające lub przestarzałe. Postęp technologiczny, jak np. automatyzacja, powoduje ograniczanie liczby zatrudnionych. Konieczne jest wówczas nabycie nowych umiejętności, zmiana przyzwyczajeń i zainteresowań, a także stosunków społecznych. Kroki te są niezbędne, jeśli człowiek chce możliwie najpełniej wykorzystać okres po przejściu na emeryturę. Jest to wówczas jedyny sposób niedopuszczenia do gwałtownego spadku poziomu życia, który musi nastąpić w wyniku utraty dotychczasowej możliwości pracy zawodowej. Zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu może zmniejszyć trudności finansowe ludzi zdrowych, jednakże wówczas obniży się w porównaniu z nimi standard życia tych lu- dzi, którzy już nie są zdolni do pracy zarobkowej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.