Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Zajęcia prowadzone z małymi dziećmi

Zajęcia prowadzone z małymi dziećmi powinny być często zmieniane. Jeden rodzaj zajęć nie może trwać dłużej niż kilka do kilkunastu minut. Uwaga dzieci jest w tym wieku jeszcze bardzo nietrwała, szybko nużą się one długo trwającymi zajęciami, podczas których pozostają w pozycji nieruchomej. Również szybko męczą się małe dzieci monotonnymi, wiele razy powtarzanymi ruchami, długim spacerem, przewlekającą się zabawą w j,koło” lub „pociąg” Dlatego ważny jest taki układ zabaw, w którym jedne pozwalają dziecku odpocząć po drugich, bardziej intensywnych,

Trzeba też unikać hałaśliwych i silnie podniecających dzieci zabaw przed snem: dobierać w taki sposób zajęcia, aby uspokajały system nerwowy dziecka.

W 2 i 3 roku życia następuje poważna zmiana w zabawach dziecka. Zaczyna ono coraz częściej naśladować zaobserwowane w życiii czynności i sytuacje, a działalność jego staje się bardziej złożona i lepiej przystosowana do własności różnych przedmiotów i zabawek. Dziecko zaniedbane wychowawczo lub wychowywane nieprawidłowo jeszcze w 3 r.ż. zachowuje się często jak niemowlę, wykonuje wiele czynności chaotycznych lub Stereotypowych-np. uderza zabawkami o ścianę lub podłogę, rzuca je, rozrywa i zgniata, psuje każdą zabawkę, robi dziury w ścianach klockami, głowami lalek, samochodzikami i innymi zabawkami, wyrywa kółka od wózków, łamie pręty, drze obrazki itp., wyładowując swe napięcie nerwowe i tendencje agresywne. Bez przesady można powiedzieć, że nie ma tak mocnej zabawki, która oparłaby się niszczycielskiemu działaniu dziecka nie umiejącego się bawić. Natomiast dziecko, które umie się bawić, potrafi doskonale dostosować swe zachowanie do sytuacji i rodzaju zabawek oraz uzupełniać brakujące przedmioty innymi, użytymi zastępczo. Nie oznacza to, że zabawki nie są w ogóle potrzebne dziecku, skoro bawi się ono doskonale różnymi przedmiotami, które mu zabawki zastępują. Zabawki ułatwiają właśnie dziecku osiągnięcie w zabawie poziomu, na którym rozwój jego wyobraźni umożliwia narzucenie przedmiotom zastępczych znaczeń. Pozbawienie dziecka zabawek zuboży więc, a nie Wzbogaci jego zabawy. Nie trzeba jednak obdarowywać dziecka zabawkami o skomplikowanym mechanizmie, nadającymi się tylko do jednego, bardzo ograniczonego sposobu bawienia się. Bardziej pożyteczne są zabawki, których użycie zapewnia możliwości wielu zabaw.

Należy jednocześnie pamiętać, aby dziecku udostępnić, oprócz zabawek, także różne przedmioty i materiały, którymi mogłoby dodatkowo się posługiwać (szyszki, patyczki, kasztany, żołędzie, kamyki, sznurek, kawałki tkaniny itp.). Dziecku w 2 i 3 r.ż. należy przy tym systematycznie pokazywać, jak powinno się bawić zabawkami. Zabawki należy mu dobierać w taki sposób, aby: nadawały się do odtworzenia czynności i sytuacji obserwowanych przez dziecko w najbliższym otoczeniu. Rozwijając zabawę dziecka nie możemy jednak hamować jego twórczej inicjatywy. Powinno się podchwytywać pomysły dziecka, pomagać mu je rozwijać, doprowadzając w sposób dyskretny do coraz bogatszych i bardziej złożonych zabaw.

Obserwujemy często sytuację paradoksalną: im więcej w żłobku czy też w PDMDz prowadzi się zabaw organizowanych przez opiekunki, tym więcej zauważyć można zabaw realizowanych samodzielnie przez dzieci. Zabawy te są częściowo odtwarzaniem zabaw prowadzonych w ubiegłym okresie, częściowo zaś ich twórczą przeróbką. Tam zaś, gdzie dzieci w myśl źle pojętej „swobody działania” pozostawione są same sobie, panuje krzyk, nieznośny hałas, dominują aspołeczne formy zachowania, a zabawy dzieci 2-letnich czy 3-letnich spadają do. poziomu manipulacyjnych zabaw niemowląt (Chrzanowska, 1959).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.