Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Zasady holizmu a teorie osobowości

Powyższy problem wiąże się ściśle z kwestią ciągłości lub braku ciągłości zachowań w różnych stadiach rozwoju. Większość teorii podkreślających znaczenie procesu uczenia się lub doświadczeń z wczesnych etapów rozwoju, skłonna jest traktować jednostkę jako stale rozwijający się organizm. Struktura, która daje się zaobserwować w danym momencie, jest w sposób przyczynowy powiązana z poprzednią strukturą i doświadczeniem. Inne teorie utrzymują, iż organizm przechodzi przez pewne stadia rozwojowe, które są względnie niezależne i funkcjonalnie odrębne od poprzednich stadiów. Ten punkt widzenia prowadzić może do stworzenia zupełnie odrębnych teorii zachowania dzieci i zachowania ludzi dorosłych.

Zasadnicza różnica między teoriami osobowości wiąże się z tym, w jakim stopniu stosują się one do zasad holizmu. Chodzi tu o to, czy teoria uznaje za dopuszczalne posługiwanie się takim stopniem abstrakcji i analizy, że w danym czasie lub w pojedynczym badaniu uwzględnia się jedynie wyizolowaną część zachowania jednostki. Ci, którzy reprezentują holistyczny punkt widzenia, utrzymują, iż zachowanie może być wyjaśnione jedynie w swym kontekście. Pozytywne rezultaty daje, ich zdaniem, jedynie rozpatrywanie jednostki jako całości łącznie ze znaczącą częścią jej środowiska. Inne teorie przyjmują, iż sama natura nauki i badań naukowych narzuca konieczność analizy, a w związku z tym nie przejmują się specjalnie tym, iż fragmentaryczne badania mogą naruszać zasadę integralnego traktowania całego organizmu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.