Szukasz pomocy psychologicznej? Sprawdzone badania i porady w naszym gabinecie!

Zdolności i uzdolnienia

B. M. Tiepłow, znany Czytelnikowi polskiemu autor Psychologii zdolności muzycznych, jako jeden z pierwszych podjął w Związku Radzieckim krytykę zachodnich koncepcji zdolności i uzdolnień. Przedstawił on zarazem konstruktywną, opartą na filozofii marksistowskiej, koncepcję zdolności, podkreślając przede wszystkim rolę działania w kształtowaniu się zdolności oraz ważność jakościowego (a nie tylko ilościowego) ich zróżnicowania. Koncepcja ta, która do dziś dnia nie straciła wiele na aktualności, stała się podstawą badań i dalszych rozważań teoretycznych w tym zakresie.

Nie zamierzam przedstawić tutaj ogólnej teorii uzdolnień, nie zamierzam również stawiać jakiejkolwiek hipotezy odnośnie do tego, jaka powinna być ta teoria. Obecnie jest to nie do wykonania. Mało tego, jakiekolwiek próby tworzenia teorii czy hipotez o naturze uzdolnień przy tym zasobie wiedzy pozytywnej, którym obecnie dysponujemy, są szkodliwe. Ogólna teoria powinna kształtować się w wyniku intensywnej pracy nastawionej na badanie konkretnych faktów i cząstkowych prawidłowości. W badaniu uzdolnień psychologia radziecka dopiero przystępuje do tej pracy i naukowo opracowany materiał, którym dysponujemy, jest jeszcze bardzo niewielki.

Skrócony tekst artykułu opublikowanego po raz pierwszy w 1941 r. w Uczebnych zapiskach Cosudarstwiennogo naucznoissledowatielskogo instituía psichołogii, t. II. Artykuł ten z pewnymi skrótami został przetłumaczony z pracy B. M. Tiepłowa Problemy indiwidualnych razliczij. Moskwa 1961, APN RSFSR, s. 9-38 (przyp. red.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.